2.2 C
تهران
پنجشنبه, ۲۱. فروردین , ۱۳۹۹
Image default
نوشته‌ها‏

گفتگو معانی زیاد دارد

از خبر دیدار سناتور «بایدن» از کمیته روابط خارجی ‏سنای امریکا با وزیر خارجه جمهوری‌اسلامی در ‏‏سویس تعبیرهای گوناگون کرده‌اند و تا هنگامی که ‏آگاهی بیشتری از گفتگوها بدست نیاید هر کس می‌تواند ‏نتایج ‏خود را بگیرد.‏‎ ‎‏ خود گفتگو را می‌باید جدی تلقی ‏کرد. «‏‎ ‎بایدن‎ ‎‏» از مدافعان بهبود مناسبات با جمهوری ‏اسلامی ‏است و خبر رسیده‎ ‎‏ است که‏‎ ‎‏ یک‏‎ ‎‏ بنیاد‏‎ ‎‏ مذهبی‏‎ ‎‏ ‏در لوس آنجلس که هر اقدام آن در راستای منافع رژیم ‏آخوندی، ‏تصادف محض بوده، سی هزار دلار به پیکار ‏انتخاباتی او کمک کرده است. دیدار او با خرازی ‏همچنین نشانه‌های موافقت کاخ سفید را دارد. رایرنان ‏رئیس جمهوری امریکا به نظر می‌رسد می‌کوشند در ‏رویاروئی‌شان ‏با رژیم اسلامی به دیپلماسی بختی بدهند. ‏‏ ‏‎

‎ ‎به خوبی می‌توان منطق این سیاست را دریافت. ‏امریکا با خطر برنامه‌های فعال تسلیحات اتمی ‏جمهوری‌‏اسلامی روبروست و در عراق مشکل هر ‏روزی حملات تروریستی را دارد که ظاهرا امریکائیان ‏دست رژیم ‏آخوندی را نیز در آن می‌بینند. چنین ترکیبی ‏در سال انتخابات ریاست جمهوری هیچ خوشایند نیست ‏و اگر بتوان ‏با دیپلماسی به جائی رسید به مراتب بهتر ‏خواهد بود تا لبه پرتگاه تهدید نظامی رفتن یا شاهد اقدام ‏اسرائیل ‏بودن. از سوئی اگر دست بر دست بگذارند ‏برنامه بمب اتمی که با همه امضای مقاوله نامه و اعلام ‏پیروزی ‏دیپلماسی اروپا با جدیت در ایران دنبال می‌شود ‏بمب اسلامی را در اختیار رژیمی‎ ‎‏ که‏‎ ‎‏ آن‏‎ ‎‏ را برای ‏بقای خود می‌خواهد قرار خواهد داد.‏‎ ‎‏ از سوی دیگر ‏نمی‌توانند شاهد کمک‌های مستقیم و غیر‌مستقیم جمهوری‌اسلامی به ‏تروریستها در عراق باشند.‏

‏‎ ‎هیچیک از این دو موضوع بی‌پایه نیست. چه رئیس ‏سازمان بین‌المللی انرژی اتمی و چه مقامات اروپائی و ‏‏امریکائی بارها در این اواخر جمهوری‌اسلامی را به ‏انجام تعهدات خود خوانده‌اند و امریکائیان اطمینان دارند ‏‏که امضای آن مقاوله نامه تاکنون‎ ‎تنها‎‎‏ به کار پرده‌پوشی ‏آمده است. در موضوع کمک به تروریستها در عراق، ‏‏مقامات امریکائی هفته‌ای نیست که یا به جمهوری‌‏اسلامی هشدار ندهند یا خبری در این زمینه از منابع ‏‏اطلاعاتی‌شان در رسانه‌ای درز نکند. ‏

‏‎ ‎در این میان رئیس شورای امنیت ملی رژیم جا در پای ‏کُره شمالی گذاشته است و از امریکا تعهد خودداری از ‏‏حمله نظامی می‌خواهد. به خوبی روشن است که ‏آخوندهای حاکم، کارتهای تسلیحات اتمی و تروریسم را ‏روی ‏میز گذاشته‌اند و امریکا را به معامله می‌خوانند. ‏مبارزه‌ای هم که برای یکدست‌تر کردن حکومت در ‏گرفته ‏است به مقدار زیاد به رابطه با امریکا بستگی ‏دارد. می‌خواهند با امریکا وارد مذاکره جدی شوند و ‏نمی‌خواهند ‏این مزیت بهره رقیبانشان شود. پاره‌ای ‏سخنگویانشان رسماً می‌گویند که رابطه با امریکا ‏بستگی به یکدست ‏شدن حکومت دارد.‏

‏ اگر جمهوری‌اسلامی حقیقتا بتواند دست از اعمال ‏تروریستی و ساختن بمب اتمی بردارد در این معادله ‏مشکل ‏زیادی نخواهد داشت. امریکائیان هیچ قصد حمله ‏به ایران ندارند و بی‌دشواری زیاد می‌توانند به صورتی ‏چنان ‏اطمینانی بدهند. مشکل در آنجاست که کامیابی ‏امریکا در بازسازی عراق و پایه‌گذاری حکومتی کم و ‏بیش ‏دمکراتیک در آن کشور و وزنه سیاسی شیعیان ‏عراقی برای رژیم اسلامی در تهران خطر کوچک‌تری ‏از تهدید ‏امریکا نیست. در محافل حکومتی ایران کم ‏نیستند کسانی که شکست دادن امریکا را در عراق، هم ‏عملی و هم ‏به سود خود می‌دانند. از این گذشته طبیعت ‏مافیائی رژیم اسلامی، و جهان‌بینی‌ای که خداوند را به ‏فریبکاری‌‏اش می‌ستاید نمی گذارد آخوندها هیچ تعهدی ‏را تا پایان بروند.‏

‏* * *

‏ امریکائیان از دوران کارتر بارها با انگشتان سوخته ‏از گفتگو با جمهوری‌اسلامی بازگشته‌اند. آغوش باز ‏‏حکومت کارتر به انقلاب و رژیم انقلابی، با ‏گروگانگیری پاسخ داده شد؛ کلید نان شیرینی ریگان در ‏دست ‏رفسنجانی، شرنگ تلخ ایران گیت گردید؛ و ‏پوزش‌خواهی ناپخته و رایگان حکومت کلینتون، یک ‏برگ دیگر بر ‏دفتر سُستی‌های رئیس جمهوری که امریکا ‏را یک ببر کاغذی کرد افزود. در زمین لرزه بم ‏پیرامونیان شتابزده ‏بوش و سیاست اندیشان دمکرات، ‏در بنیادها و انجمن‌هائی که از موعظه سازش با ‏جمهوری‌اسلامی باز نمی‌ایستند، فرصتی برای یک ‏گشایش دیپلماتیک دیدند و با خواری پس زده شدند. شاید ‏هم امریکائیان هنوز نیاز به ‏گرفتن درس‌های تازه از ‏حکومت یکدست‌تری که از بست‌نشینی نمایندگان و ‏انتخابات بیرمق مجلس برخواهد آمد ‏دارند.‏

‏ ولی می‌توان تصور کرد که در واشینگتن سرانجام ‏ماهیت هماورد خود را شناخته باشند و از سیاست ‏‏استواری که تا کنون لیبی را به تسلیم واقعی، و ‏جمهوری‌اسلامی را به تسلیم، تاکنون نمایشی، رانده ‏است ‏در برابر حکومت یکدست‌تر اسلامی پیروی کنند. ‏در چنان صورتی هیچ گفتگو و حتا مذاکره رسمی ‏امریکا و ‏رژیم اسلامی نمی‌باید روحیه هم مهینانی را ‏که به یک وزش باد بسته‌اند ضعیف کند. اگر امریکا بر ‏اصول خود ‏پافشارد نه تنها بهتر به منظورهای خود در ‏زمینه تروریسم و سلاحهای هسته‌ای خواهد رسید به ‏تقویت پیکار ‏مردمی ایران نیز یاری خواهد داد. ‏ایرانیان خود می‌باید این رژیم را از پیش پای بردارند و ‏نه نیازی به حمله ‏نظامی است نه هیچ نیروئی که در ‏شمار آید، از ایرانی تا امریکائی، خواهان آن است. با ‏اینهمه ما از هیچ ‏پشتیبانی جامعه بین‌المللی و بیش از ‏همه امریکا بی‌نیاز نیستیم. ‏

پست‌های مرتبط

هاگوپ گابریلیان، یک ایرانی ارمنی بزرگ

admin

جنگی بر سر تقدس‌ها

admin

در راه جایگزین

admin
بیشترین خوشبختی‌ها برای بیشترین مردم

این سایت برای ارائه بهتر خدمات به کاربران خود ، از کوکی‌ها استفاده می‌کند.
This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish
قبول اطلاعات بیشتر