گفتمان سرنگونی جمهوری اسلامی، پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی» در میان مردم جا افتاد تا راهحلی برای گذر از تمامی مسائل کنونی ایران و جمهوری اسلامی شود. البته بعد از شکست نظامی جمهوری اسلامی در جنگ دوازدهروزه با اسرائیل و امریکا، تجددطلبی، ملت ایران را به یاد دروازههای تمدن بزرگ ایران انداخت و هدفی ملی را برای آینده ایران در اندیشه ملت ایران برانگیخت. گفتمان سرنگونی جمهوری اسلامی مابین ایرانیان و امت اسلامی (ملا، چپی، مجاهد) و همچنین سازمانهای و گروههای که برای بقای جمهوری اسلامی در تلاش هستند نه تنها رابطهای نمیجوید بلکه آنان را همردیف با جمهوری اسلامی میپندارد.
گفتمان غالب در ایران، بیفرهنگی اسلامی را دیگربار پذیرا نیست! فرهنگ ایران چه در داخل و چه در خارج از کشور، اسلامگرایان و چپگرایان و یا هرگونه ایدئولوژی انحصارطلب را در خود باگذشت زمان حل کرده و یا خواهد کرد! آنان که به فکر ملت ایران هستند، ملت از آنان پشتیبانی میکنند و هرکسی هم که میخواهد جهانگشایی ایدئولوژیکی خود را به سرانجامی برساند، اول برود آن جهان را بگیرد و بعد به سراغ ملت ایران و ایران بیاید. از این منظر است که ملت ایران یکصدا میگویند: «این آخرین نبرده، پهلوی برمیگرده»
شاهزاده رضا پهلوی رهبر این گفتمان غالب در میان مردم ایران است. نمادی که فقط نامش خط بطلان بر جمهوری اسلامی میکشد. نام پهلوی در تاریخ معاصر ایران برابر است با ترقیخواهی، رفاه اجتماعی، آزادهای اجتماعی، آزادی اقتصادی، برای حقوقی زنان و مردان ایران، آیندهنگری، ایراندوستی و سرفرازی ملی! تمامی آنچه ایران برای گذر از جمهوری اسلامی و رسیدن به لیبرال دموکراسی ایرانی لازم دارد در شاهزاده رضا پهلوی قابللمس و تجلی میشوند.
همبستگی چپ جهانی با جمهوری اسلامی و سکوت شرمسارشان بعد از کشتار ایرانیان به دست جمهوری اسلامی شعار همبستگی جهانی «international solidarity، internationale Solidarität» چپگرایان را آنچنان زیر سؤال میبرد که میتوان این پرسش را مطرح کرد: آیا جمهوری اسلامی بازوی نظامی (تروریستهای) چپ جهانی شده است؟ مبارزه با امپریالیسم امریکا و یا رؤیای از بین بردن اسرائیل، چپ جهانی و جمهوری اسلامی را در یک صف قرار میدهند! البته اگر گردوغبار پولها و طلاهایی که به وسیله کامیون و از طریق ترکیه سالیان سال به سوریه، لبنان، غزه و یمن فرستاده میشدند، بر سر چپ جهانی فرود آمده باشد، مردم دیگر معنای واژههای عدالت، آزادی، برابری و همبستگی در واژگان چپ را هیچگاه باور نخواهند کرد.
در این میان، دو راه در پیش روی چپ ایران قرار میگیرد. بازگشت بهسوی ایراندوستی و آشتی با پهلوی و یا قرا گرفتن دوباره در کنار جمهوری اسلامی! در اینجا انتخاب برای چپگرایان آزاد است. ملت ایران در داخل و خارج انتخاب خود را کردهاند و این بار منتظر چپ نخواهند ماند.
